Membrana z technicznego punktu widzenia jest warstwą materiału, charakteryzującą się nie-
wielkim oporem, jeśli chodzi o przenikanie pary wodnej (opór ten powinien wynosić co najwyżej 0,25 MNs/g wg normy brytyjskiej BS3177). Materiały tego rodzaju wykorzystywane są w bardzo szerokim spektrum zastosowań ze względu na fakt, iż pozostając cały czas otwartymi na dyfuzję pary wodnej, są odporne na napór samej wody. Inaczej rzecz ujmując - umożliwiają przenikanie pary wodnej, pozostając jednocześnie materiałem wodoszczelnym.
Membrany paroprzepuszczalne do powszechnego stosowania w budownictwie zostały wprowadzo-
ne około 30 lat temu. Oprócz branży budowlanej znalazły szerokie zastosowanie również w produkcji odzieży ochronnej, gdzie z jednej strony dają ich użytkownikom ochronę przed wiatrem, deszczem oraz substancjami chemicznymi, z drugiej zaś dzięki właściwościom materiału gwarantowały możli-
wość "oddychania", a tym samym regulowania temperatury powierzchni ciała, czyniąc korzystanie
z nich bardziej komfortowym dla użytkownika. Ze względu na te same czynniki membrany paroprze-
puszczalne znalazły bardzo szerokie zastosowanie w budownictwie, gdzie służą do ochrony budyn-
ków zarówno przed zewnętrznymi czynnikami pogodowymi i kondensacją pary wodnej pomiędzy warstwami konstrukcyjnymi, jak również pozwalają na swobodną ucieczkę pary wodnej do atmo-
sfery redukując ryzyko uszkodzeń spowodowanych przez jej kondensację.

Budynki muszą "oddychać" w celu kontrolowania poziomu wilgoci w poszyciu dachowym oraz prze-
grodach ściennych, a tym samym ochrony przed zawiązywaniem się procesów gnilnych i będących ich wynikiem uszkodzeń konstrukcji. W przypadku stosowania membran paroprzepuszczalnych przy konstrukcji pokrycia dachowego wśród najbardziej istotnych i decydujących o atrakcyjności tego rodzaju materiałów zalet należy wymienić